Tubahelden
. Weten wij wel wat een tuba is?

Moeder Aaltje

Lieve woorden, een warme handdruk, een prachtige bos bloemen, een welgemeend kaartje, een belangstellend telefoontje…..

Het was er allemaal: veel, héél veel…

Dit alles deed ons goed om te zien dat moeder bij zoveel mensen zo geliefd was.

Het heeft ons heel veel steun gegeven toen wij afscheid moesten nemen van onze lieve moeder, oma en ouwe oma:

Aaltje Cornelia Rozendaal-Plaatsman

Wij willen iedereen hiervoor hartelijk bedanken.
Dan nu een woordendans als wederdienst:

Wij hebben onze moeder en oma niet verloren,
daarvoor gaf zij ons teveel.
Wat zij zei, dat blijven wij horen,
van wat wij zijn, is zij een deel.

Overal komen wij haar nog tegen,
in wat je doet of laat.
Zij was en blijft voor ons een zegen,
waarvan het spoor steeds verder gaat

HET IS VREEMD IN HUIS!

Na alle drukte van de afgelopen periode is het voor ons nu pas vreemd in huis….
Moeder Aaltje was de eerste week na haar overlijden nog gewoon thuis – opgebaard in haar eigen slaapkamer met al haar lieve spulletjes en foto`s om haar heen. Als wij dan de behoefte hadden konden wij zo even bij moeder binnen lopen en nog iets zeggen of doen. Tegelijkertijd natuurlijk ook het geregel voor de begrafenis: muziek en locatie uitzoeken, condoleren aan huis, gasten onderbrengen die langer bleven en verder allerlei dingen regelen.
Gelukkig had moeder zelf al bepaalde wensen aan ons doorgegeven (de jurk die ze wou dragen, de kleur van de kist, het opbaren en condoleren thuis, de voorkant van de kaart, lichtjes bij de dienst en natuurlijk muziek van Andre Rieu) zodat wij ongeveer een idee hadden wat moeders laatste wens was.
Zelf denken wij dat alles in de lijn van moeders wens is gebeurd – en dat ze het zelf ook allemaal erg mooi had gevonden. Vooral de enorme opkomst van mensen van heinde en verre zou ze geweldig hebben gevonden – ze zou niet uitgepraat geraakt zijn….
Vele honderden mensen hebben ons bezocht tijdens het condoleren op woensdag, en waren bij de dienst en de begrafenis aanwezig. En dan alle bloemen… iedere dag kwamen er meer boeketten en kransen bij – echt prachtig. Verder ontvingen (en ontvangen) wij veel e-mails, kaarten, brieven en telefoontjes. We wisten wel dat moeder Aaltje bij vele een “tweede moeder”, “een tante” en “een oma” was, maar dat dit gevoel bij zoveel mensen leeft is voor ons eigenlijk niet te bevatten. Voor ons was ze gewoon een moeder… wel een bijzondere moeder misschien.. maar toch gewoon ONZE MOEDER !!!
Misschien heeft de begrafenisondernemer “het gevoel van moeder” aan het einde van de dienst wel het mooiste verwoord: “ik zeg vanaf nu ook maar moeder Aaltje, want na alles wat ik vanmiddag heb gehoord durf ik haar geen mevrouw Rozendaal meer te noemen….”.
En zo had moeder het graag !!


God had haar nodig, aan Zijn zijde.
Ze is weggenomen, maar toch is ze er nog steeds.