Tubahelden
. Weten wij wel wat een tuba is?

Oostende

Hij zwaaide goedlachs naar de badgasten. Met Leopold, koning van België aan het stuur van het golfwagentje flaneerden ze over de boulevard. Leopold sloeg zijn arm om de schouders van Mandela. Hij bracht zijn mond tot vlak bij zijn oor en fluisterde,‘wat je nu echt eens moet proberen zijn vlaamse frieten. Dat hebben ze bij jullie niet, je gaat het heerlijk vinden.’ Mandela stemde hiermee in.
Eerder die dag stond hij bij de aanblik van het ontbijt even met zijn mond vol tanden. Hij deed zijn kunstgebit uit en legde deze op tafel. Toen at hij vanille vla en gaf deze binnensmonds weer op. Hij slikte het ten tweede male door. Daarna liep hij naar het toilet en kwam het ten tweede male omhoog. Hierna was zijn eetlust verdwenen. Op een servet tekende hij een man die een boterham gesmeerd had een daarna met het broodmes een incisie in zijn buik had gemaakt om het eten direct in zijn maag te kunnen stoppen.
Het wagentje hield halt bij een frietkraam. Leopold keek toe hoe Mandela de frieten bestelde. Even later aten ze hun buikjes rond. Leopold, goed doorvoed, tilde zich als een zwaar reptiel terug achter het stuur en maneuvreerde het voertuig tot voor een cafe. Ze gingen naar binnen en namen plaats aan de bar. Na drie glazen cointreau barste Leopold los.‘Die rotzooi in Congo dat moet je ons maar vergeven, het ging daar gewoon niet zo lekker. Gelukkig sliep ik toen wel goed.’ Leopold liet zich achterover van zijn barkruk vallen en kirde van het lachen.‘Ik ben bij het graven van mijn eigen graf door mijn rug gegaan, daarom ben ik er nog. Ik ben een stuk vuil maar dat hoef jij me niet te vertellen.’ Mandela knikte en dronk zijn glas leeg. De koning krabbelde van de vloer en kroop terug op zijn kruk. Hij bestelde bier en zette zijn bril af. ‘Dat doe ik om me nog dronkener te wanen dan ik al ben. Niet dat ik nou zoveel drink, maar de drank, god, dat gaat er altijd wel in.’ Leopold gilde het uit. ‘Wie is de kapitein, het bewustzijn!’ Hij haalde een pijp uit zijn buideltas en begon te roken.
Mandela nam een slokje van zijn bier en staarde voor zich uit. Er vormden schuimvlokken op de mondhoeken van Leopold. Hij liep rood aan en brieste,’nu spelen we met vuur, Ik wil een vulkaan in werking zien!’ Zijn ogen draaiden weg.‘Liefdes pony, steekt u vooral diep in de waarheid. Of mag ik jij zeggen? Slaap zacht en wordt hard wakker.’ Hij boog voorover en duwde zijn neus hard op de bar. Toen hij overeind kwam was zijn gezicht op de bar blijven liggen. In de schaduw van de randen van zijn huid, daar waar het gezicht losgelaten had, zat eveneens zijn eigen gezicht. Maar het was kleiner en bleker. Hij pakte zijn gezicht van de bar en rook aan zijn neus. ‘Objectief beschouwd ben ik mezelf niet’ mompelde hij. Zijn tong leek niet langer in zijn kleinere gezicht te passen.
‘Er zijn zoveel overbodige dingen in deze wereld.Toch lijk ik alleen maar chaos aan chaos toe te kunnen voegen.’ Zijn mondslijm droop in dunne draden over zijn dikke tong en kletste op de vloer uiteen.‘Soms ben ik bang dat ik zal stikken in woorden die geen bestaansrecht hebben.’ Hij probeerde een slok te nemen. Dit lukte slechts met grote moeite.‘Ben ik iets dat uit de leegte komt en enkel in staat is om naar die leegte terug te keren?’
‘Ik wil niet dat je zo over jezelf denkt’ zei Mandela.‘Als je aan een rivier zou vragen of zij een goede rivier is, hoe denk je dan dat de rivier reageert?’ Leopold draaide zijn gelaat richting Mandela. Met bloeddoorlopen ogen en armen als geheven zwaarden vloog hij Mandela naar de keel. Deze probeerde zijn hoofd weg te draaien maar werd daardoor in zijn mond gestompt. Zijn kunstgebit vloog het cafe door. Leopolds stem klonk schel. ‘Ik heb een bewustzijn dat ballast met zich mee torst. Ik heb talloze handleidingen gelezen en kilo’s seks tekeningen opgegeten. We hebben geen schijn van kans!’ Mandela greep Leopold bij zijn achterhoofd en sloeg hem met zijn gezicht op de bar. Zijn oude gezicht klikte zich weer vast aan zijn hoofd.
Leopold heeft een aantal minuten buiten bewustzijn met zijn gezicht op de bar gelegen. Op zijn buik tekende Mandela een broodmes en een incisie om het eten direct in zijn maag te kunnen stoppen.

Uitgepoept door Mr Beekman, op 12 January, 2014 om 01:36, onder de noemer Gebruikelijke gekkigheid, Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



RMX 3

Uitgepoept door Mr Beekman, op 1 August, 2011 om 23:17, onder de noemer Muzikaal gemekker, Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



Beeld van een Snoek

Uitgepoept door Mr Beekman, op 22 April, 2009 om 18:02, onder de noemer Fotokiekjes, Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



Mijn haar is lang

Herman

Uitgepoept door Mr Beekman, op 15 April, 2009 om 19:31, onder de noemer Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



Snorren nieuws

Zonder knevel telt de echte man niet mee !

Nog meer weergaloos genot !

Uitgepoept door Mr Beekman, op 23 November, 2008 om 23:10, onder de noemer Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



Niburu


“Er zijn hele duidelijke beelden van transparante schepen” aldus Anton Teuben

Uitgepoept door Mr Beekman, op 3 November, 2008 om 17:37, onder de noemer Nieuws/Actueel, Onze gekleurde medemens. (permalink/RSS)



Videotape 3h

dit is wat ik zag

Uitgepoept door Mr Beekman, op 17 October, 2008 om 14:44, onder de noemer Nieuws/Actueel, Videografiteiten. (permalink/RSS)



Heuglijk nieuws!

In de avond stuite ik op heuglijk nieuws. Laat ik het U mededelen.

Het betreft onze liefe Martin, ja precies, ja juist, die Martin;

Vanaf 15 maart 2008 is hij weer als columnist te beluisteren, nu via het internet bij Selexyz

http://www.selexyz.nl/pages/products/S2/martinros_boekenprogramma.aspx

Wat een genot.

Uitgepoept door Mr Beekman, op 22 June, 2008 om 21:41, onder de noemer Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



Collage Thema Week

Uitgepoept door Mr Beekman, op 5 June, 2008 om 21:32, onder de noemer Nieuws/Actueel, Themaweek. (permalink/RSS)



Zevensprong .02 – De borsten waren eraf gekut, maar verder was het een hele leuke dag

Onze verslaggever Zacharias von Bumelhausen neemt u mee op een ontdekkingsreis. Kom mee naar de zevensprong en volg de krommende, steile route langs een glooiende witte bergwand.
Zoek naar bewoners van een tweede wereld, en blijf je vooral verwonderen over dit alles wat achter de sluier verborgen is.
Over worsten in tassen, over complotten en heldendaden, over duistere creaturen en wezens van het licht. Dit is de zevensprong.

Men moet fier zijn in deze barre tijden. Al waait de wind niet, dan zet men alsnog door.
Het zeil moet en zal bol staan. Bol als de hoeden die wij dragen.
Zo was onze insteek op die avond. Niets moest, maar we kwamen toch. De dienst begon, en de controle over het lichaam was binnen de kortste keren zoek.

Met het schild in mijn handen trachtte ik de afstand te verkleinen, maar dat alles was tevergeefs. Stront, stront en nog eens stront. Ik kon hen niet bijbenen, en nu was ik zielig en alleen in het duister. Het suisde door de lucht. Daar klonken de klanken eenduidig: Het begon! Van links en rechts kwamen ze aangesneld. Ze vlogen langs de benen en in de haren. We hadden ze kunnen pakken. O, we waren zo dichtbij. De manier waarop het gebeurde ook – zomaar eraf gekut. Dat maak je maar één keer mee!
En ja, dan is de dag voorbij. Wat doe je dan? Je herleeft het allemaal opnieuw en opnieuw. Slapen kan je niet, het doodgaan moet nog even wachten. Dan heb je nog weinig opties over. Slapen en doodgaan. Is er een ander tijdverdrijf mogelijk? Ik dacht het niet.

Des te mooier is het dan – dit meen ik oprecht – wanneer je Magere Hein een knipoog mag toedienen. Hij komt voorbij, hij kijkt je diep in de ogen. Je steekt je slappe tongetje uit en loopt door. Oh, kassa! Erectus labia minora!
Jubelt en predikt van het hogere genot, opdat de vensters zich mogen openen.

Er zijn vele wegen die naar de kern van het wezen leiden. Gaarne vervoeg ik me bij de leermeester die ooit de uitroep vorm gaf: “Weet je überhaupt wel wat een TUBA is?” Ik denk namelijk, dat maar weinigen de essentie van de tuba kennen en doorgronden zoals wij wetenschappers dit doen. Jarenlang hebben wij ons volledig gericht op talloze onderzoeken en gelijke fratsen. De conclusies die hieruit getrokken worden zijn even schokkend als ongeloofwaardig. Indien u tot het punt van acceptatie komt, echter, gaat de wereld voor u open en zal uw denkwijze transformeren tot iets onverklaarbaar schoons.

De waarheid is hard, vies en scheidt een doordringende odeur af. De waarheid is dat alles wat wij kennen, al wat onze zintuigen voor ons waarnemen, uit stront bestaat. Vergeet uw elementen. Vergeet uw protonen, neutronen en elektronen. Het is gezever zonder onderbouwing. Onzin van de hoogste plank. Alles bestaat uit stront. Het nieuwe zwarte goud heet superstront.

Uitgepoept door Zacharias von Bumelhausen, op 14 May, 2008 om 17:40, onder de noemer De kromme tak van de Zevensprong, Nieuws/Actueel. (permalink/RSS)



« Voorgaande berichten